Namibië - de diamant van Afrika

Beklim de hoogste zandduinen ter wereld. Daal af naar de bodem van de diepste canyon in Afrika. Dompel jezelf onder in het verleden bij een van Afrika’s rijkste rotsschilderingen. Observeer wilde dieren in die typische luchtspiegelingen van een van de meest spectaculaire pannen op aarde. Ontdek de oudste, droogste woestijn ter wereld en neem de tijd om naar de stilte te luisteren. Namibië is de thuisbasis van bruisende steden waar de mensen enthousiast zijn over de toekomst, en toch diep verbonden met hun rijke, culturele verleden. Wanneer je die steden verlaat, kom je in een heerlijk desolaat, rustgevend landschap. Met gemiddeld 3 inwoners per km2 kom je soms uren geen levende ziel tegen. Een stabiele, democratische regering, infrastructuur die het mogelijk maakt om buiten de gebaande paden te gaan en de eindeloze horizon, die je wenkt om dit land en zijn bevolking verder te verkennen…. Dit is Namibië!

Klimaat en beste reistijd

U kunt in Namibië in principe het hele jaar reizen, echter van november tot maart is het regentijd, met veel vogels. Wild is moeilijker te spotten omdat de dieren niet naar de watergaten toe hoeven om te drinken. De regentijd is gevaarlijker om te rijden over de soms spekgladde gravel roads.

Hou qua temperaturen rekening met het klimaat: warm tot zeer warm weer overdag (zomer 34 tot 38 graden) en mogelijk soms fris (Swakopmund, woestijn), vroege ochtend en ’s nachts, tot vriestemperaturen in de winter in de woestijn. Neem in ieder geval lange kleding (mouwen, broekspijpen) en sokken mee, ook om u te beschermen tegen muggen.

Lodges of kamperen

Wij raden in Namibië aan om met een 4×4 of (afhankelijk van uw route) een hoge SUV te rijden. Auto’s met vierwielaandrijving kunnen uitgerust worden met één of 2 daktenten voor maximaal 4 personen en een zeer complete kampeeruitrusting. Comfortabel is het huren van een Bushcamper (opklap dak) om uw kampeerreis aangenamer te maken.
In Namibië zijn de campings over het algemeen goed en soms zelfs luxe met bv een eigen badkamer. U kunt in de parken kamperen, vaak wat rustieker, boek dan wel op tijd. Lodges zijn er van comfortabel tot zeer luxe, het prijsniveau is hoger dan in Zuid-Afrika, maar niet zo hoog als Botswana.

De afstanden in Namibië zijn enorm groot en onderweg kunt u soms urenlang niemand tegenkomen. Een self-drive reis door Namibië vereist daardoor een goede planning en voorbereiding.

Hoogtepunten

Etosha National Park, ook wel ‘Great white place’ genoemd, is het grootste natuurpark van Afrika en is gesticht in 1907. Het park ligt in het noorden van Namibië en is bijna zo groot als Nederland. Een groot deel bestaat uit een enorme zoutvlakte. Men denkt dat dit vroeger een meer is geweest dat nu opgedroogd is.

Tijdens droge tijden helpt het zout de dieren om zoveel mogelijk (schaars) vocht vast te houden! De beste tijd om het park te bezoeken is aan het einde van de winter, na langere droogteperiodes. Dit is de tijd wanneer de dieren zich verzamelen rondom de waterdrinkplaatsen en zijn dan gemakkelijker te vinden. Je kunt hier niet alleen grote kuddes olifanten en (witte en zwarte) neushoorns zien, maar ook springbokken, giraffen, oryxen (gemsbok), zebra’s, impala’s, struisvogels, hyena’s, leeuwen, luipaarden, jachtluipaarden (cheetah) en vele soorten vogels. Maar ook naast Etosha zijn er een aantal interessante wildparken met bijzondere game drives of leopard tracking!

Sossusvlei is het beroemdste plekje in het Namib Naukluft Park. Ingeklemd tussen twee woestijnen, de Namib in het westen en de Kalahari in het oosten, biedt de droge zuidelijke regio adembenemende landschappen. Het Namib-Naukluft Park is de oudste woestijn van zuidelijk Afrika (wellicht zelfs van de wereld). Het is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van het land. Reden voor de bijzondere vegetatie is het bijzondere klimaat, met slechts 10 mm regenval per jaar! Sossusvleiis eigenlijk een grote klei- en zoutpan en ligt in het hart van de Namib-woestijn. Sossusvlei is omgeven door enorme rode zandduinen waarvan sommigen meer dan 300 meter hoog zijn. Verderop ligt Deadvlei. Deadvlei is een opgedroogd zoutmeer, met de iconische dode bomen een droom voor elke fotograaf! In het gebied leven onder andere de Hartmann zebra, kudu, gemsbok, klipspringer, duiker, steenbok, luipaard, baviaan, jakhals, vos, wilde kat, caracal en de aardwolf. Naukluft’s steile kliffen zijn nestplaatsen voor diverse soorten broedvogels, waaronder de Zwarte Adelaar. Dicht bij het Sossusvlei-hek ligt Sesriem Canyon.

De kustplaats Swakopmund is de tweede grootste stad van Namibië en heeft 44.000 inwoners (vergelijkbaar met Veldhoven). Het is een Europees aandoend stadje, dat stamt uit de tijd van de Duitse kolonialisten (1892). In de stad zijn nog veel Duitse invloeden te zien, veel mensen spreken nog Duits en straatnamen zijn soms nog in het Duits. De stad zelf heeft brede boulevards met palmbomen en parken voor de inwoners. “Swakop” is ook erg geliefd bij Zuid-Afrikaanse en Namibische toeristen, die er graag komen diepzeevissen om de zomerhitte in de binnenlanden ontvluchten. De koude Benquerra Golfstroom maakt dat het in Swakop wat minder warm is dan in de rest van Namibië. Swakopmund heeft veel restaurantjes en barretjes, supermarkten en leuke winkeltjes.
Net buiten Swakopmund zijn een aantal duinen gereserveerd voor recreatieve doeleinden. Hier kun je o.a. sand-boarden en quad biken. Ook kunt u per 4×4 voertuig een tocht ondernemen naar Sandwich Harbour, een van de mooiste wetlands van Namibië.

Met de oprichting van het Dorob National Park in 2010 is de woestijn aan de rand van Swakopmund uitgeroepen tot beschermd natuurgebied.De woestijn-excursie waarbij je onder begeleiding van een deskundige gids meer over het woestijngebied en de daarin (over)levende flora en fauna van Namib Naukluft leert, is zeer interessant. In het nabijgelegen Walvis Bay kan je flamingo’s vinden of een boottocht maken om pelsrobben te spotten. Of u gaat de zee op in een kayak.
De kuststrook ten noorden van Swakopmund staat, vanwege de vele scheepswrakken die hier aan land spoelden, bekend als Skeleton Coast. Vanuit een propellervliegtuigje ziet u de vele scheepswrakken half boven de zandduinen uitsteken. Om deze onheilspellende plek zelf met de wagen te verkennen heeft u een 4×4 en enkele permits nodig.

In Damaraland, zowel noord als zuid, heeft u kans de woestijnolifant te zien rondtrekken. De woestijnolifant is een gewone olifant, maar wel aangepast aan hele speciale leefomstandigheden. De belangrijkste attractie van de regio vormt – zonder twijfel – Twyfelfontein. De naam staat voor een vallei waarin op rotsen talloze rotstekeningen graveringen zijn gevonden. De bron in de vallei stond even vaak droog als vol water -voor bewoners was het altijd twijfelachtig of water aanwezig zou zijn. Twyfelfonteinherbergt een van ’s werelds meest interessante collecties van rotstekeningen en -graveringen. Ongeveer 2500 graveringen en enkele tekeningen zijn 6000 jaar (stenen tijdperk) geleden gekerfd en geschilderd door de nomadische San en Khokhoi (bosjesmannen). Sinds 1952 is het een nationaal monument en sinds 2007 staat het op de UNESCO-werelderfgoedlijst.

Ten zuidoosten van Windhoek ligt de Kalahari woestijn, die zich uitstrekt over Zuid-Afrika, Botswana en Namibië. Dankzij de ligging in het binnenland valt er meer neerslag in de Kalahari dan in de Namib woestijn. Dit heeft tot een dichtere begroeiing geleid, waardoor de Kalahari geen ‘echte’ woestijn met enorme zandduinen is, zoals de Namib. Het landschap in de Kalahari bestaat voornamelijk uit savannes en lage rode zandduinen, waar onder meer gnoes, springbokken, gemsbokken en struisvogels leven. De oudste bewoners van de Kalahari zijn de Bosjesmannen. Dit nomadenvolk maakte van de takken van de kokerboom, die u hier ook veel aantreft, kokers om hun pijlen in op te bergen. Buiten het stadje Keetmanshoop vindt u een grote verzameling kokerbomen, bekend onder de naam Quiver Tree Forest.

Fish River Canyon is ongeveer 160 kilometer lang, 27 kilometer breed en 500 meter diep en is daarmee na de Grand Canyon de grootste canyon ter wereld. Waarschijnlijk is de kloof circa 130 miljoen jaar geleden ontstaan, toen het oercontinent Gondwana afbrak en de aardkorst bij de breuklijn omhoog werd getild. Vanaf de rand heeft u vooral bij zonsopkomst en -ondergang adembenemende uitzichten. De meeste tijd van het jaar is de Fish River compleet opgedroogd, maar na de regens in de periode november tot april, is de rivier gevuld met water en mooi oranje gekleurd. Je kan in de Canyon hiken.

De geïsoleerde kustplaats Lüderitz heeft door de vele koloniale gebouwen een Duits karakter. Vanaf de neogotische Felsenkirche heeft u een prachtig uitzicht over de stad. Andere bezienswaardigheden in Lüderitz zijn onder andere het stadsmuseum, het treinstation en het oude postkantoor. Buiten Lüderitz ligt het fotogenieke Kolmanskop, in de hoogtijdagen van de diamantindustrie een bloeiend stadje, maar tegenwoordig een verlaten spookstad die meer en meer wordt opgeslokt door de Namib woestijn, alweer een fotografendroom…

In de Caprivi Strip (tegenwoordig Zambesi Region), waar Angola en Botswana Namibië “omsluiten”, zie je langs de weg veel oorspronkelijk lokaal leven, wat de rit toch bijzonder maakt. Binnen het Bwabwata NP ligt o.a. Mudumu NP, met nijlpaarden, de Big 5 en meer dan 400 soorten vogels, waarvan sommige bijzonder kleurrijk. Met wat geluk zie of hoor je vanaf je privé deck de olifanten badderen. Het park is een belangrijke uitvalsbasis geweest tijdens de oorlog met Unita-troepen in Angola, vooral omdat hier van oudsher een San groep woonde die in de oorlog door de Zuid-Afrikaanse strijdgroepen zijn ingehuurd om sporen te lezen. Met enig geluk zie je hier ongebruikelijke dieren zoals de schuwe sabelantilope, de Roan en de tsessebe, maar ook een grote populatie olifanten, buffel, nijlpaard, leeuw, luipaard, hyena, jakhals, cheetah, wilde honden, kudu en meer…. Er zijn ook bootcruises, er kunnen bush walks worden gemaakt of een bezoek aan een tribal village (opties).

Kaokoland is een van de laatste wildernissen van Afrika en dat komt hoofdzakelijk door de geografische ligging in het desolate Noordwesten van Namibië. Het landschap is afwisselend en de prachtige berggebieden strekken zich uit van de heuvels in het zuiden tot de hoge toppen van de Baynes en Otjihipa bergen in het noorden. In dit droge en onherbergzame gebied wonen de semi-nomadische Himba’s nog op traditionele wijze in eenvoudige lemen hutten. De Himba-vrouwen smeren zich in met itjize, een mengsel van kruiden, geitenvet en oker. Het mengsel beschermt hen tegen de zon en geeft de vrouwen de typische rode kleur. In dit gebied kunt u de Epupa Falls bezoeken. Deze watervallen liggen op de grens met Angola en worden gevoed door de Kunene rivier.

Het Waterberg Plateau is een roodbruine zandsteenformatie van 48 kilometer lang en 15 kilometer breed, die bijna 200 meter boven het omliggende land uitsteekt. Het zachte gesteene absorbeert veel water, waardoor onderaan het plateau waterbronnen zijn ontstaan. In dit park leven enkele zeldzame dieren, zoals sabelantilopen, neushoorns, luipaarden en cheeta’s. Het park is van een uitzonderlijke schoonheid, die u tijdens een naturedrive of wandeling ervaart.

Sinds 1981 is Windhoek de hoofdstad van Namibië. Het centrum is een mengeling van Duitse koloniale gebouwen en -in frisse pasteltinten geschilderde- moderne gebouwen. Opvallend is de Evangelisch-Lutherse Christuskirche in Art Nouveau stijl. Daarnaast ligt de Alte Feste (old fort). Voor dat gebouw staat het Reiterdenkmal, ter ere van de Duitse gevallenen in de Herrero-Hottentot oorlog van 1904-1907. Ertegenover ligt het Independence Museum, een hypermodern gebouw (“The Coffeemachine”), ontworpen en gebouwd door Noord Koreanen in 2014. Voor het museum een standbeeld van Sam Nujoma, 1e president van onafhankelijk Namibië (1990-2005) en “Vader des Vaderlands”. En het Genocide Statue, refererend aan dezelfde oorlog als het Reiterdenkmal, maar nu verwijzend naar de andere kant… Verder is het station een bezoekje waard. Het station is ontworpen door een Nederlandse architect en je ziet er dan ook nog Nederlands aandoende invloeden terug.

Geschiedenis

De San zijn, samen met de Nama’s, de oorspronkelijke bewoners van Namibië. De graveringen en tekeningen van hun San-voorouders zijn nog op diverse plaatsen te bezichtigen (rock art). Daarna kwamen de Damara’s het gebied binnen en in de zeventiende eeuw de Herero’s (in Damaraland nu nog met kleding die doet denken aan de koloniale Duitse tijd van rond 1900) en Owambo’s. Later volgden nog de Kavango’s en de Oorlam Nama’s. In 1793 nam het Nederlandse gezag in de Kaapkolonie bezit van Walvisbaai en een kleine honderd jaar later, in 1878, annexeerde de Britten Walvisbaai. Ondertussen hadden de Basters (kleurlingen) vanuit de Kaap zich in Rehoboth gevestigd. In 1890 werd Namibië een Duitse kolonie en kreeg de naam Zuidwest-Afrika. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bezetten Zuid-Afrikaanse troepen Namibië en omdat Zuid-Afrika deel uitmaakte van het Britse rijk werd het links rijden ingevoerd.

In 1920 werd Namibië officieel een mandaatgebied van Zuid-Afrika. Namibië is een nog vrij jonge democratie: het land werd in 1990 onafhankelijk van Zuid-Afrika. Tegenwoordig wordt ook in Namibië geprobeerd de koloniale geschiedenis te vergeten en worden streken en steden hernoemt, zo heet de Caprivi Strip (vernoemd naar de Duitse graaf Von Caprivi) sinds augustus 2013 Zambezi Region.
In het verre noorden (Kunene) leven de Himba’s , waarvan de vrouwen elke morgen 2 uur bezig zijn om hun huid en haar in te smeren met een mengsel van rode oker en boter, ter bescherming tegen de zon. Ze zijn semi-nomadisch en leven vooral van veeteelt (schapen/geiten). Zij zijn verwant aan de Herrero in Damaraland. De Himba aanbidden de God Mukuru en hun voorouders.

himba en kind namibië